Graj swobodnie lub ucz się nut

W mojej karierze muzycznej miałem zaszczyt współpracować z wieloma muzykami, z których wielu preferowało swobodną, intuicyjną grę bez nut. Jednak moje własne wykształcenie muzyczne zaczęło się od czytania nut – fundamentu, którego znaczenie cenię dziś bardziej niż kiedykolwiek.

Dla mnie czytanie nut to coś więcej niż tylko rozszyfrowywanie symboli. To język, który pozwala nam uchwycić, podzielić się i zachować muzyczne idee na przestrzeni lat. To narzędzie, które otwiera nowe horyzonty, zapoznaje nas ze złożonymi koncepcjami rytmicznymi i pobudza naszą kreatywność w sposób, którego nie jest w stanie osiągnąć sama swobodna improwizacja.

Z drugiej strony, swobodna improwizacja to wyraz czystej kreatywności i spontaniczności. To taniec duszy, moment, w którym dajemy się porwać muzyce i możemy wyrazić nasze uczucia i myśli bez ograniczeń notacji. To niezwykle satysfakcjonujące uczucie, gdy po prostu zaczynamy grać na bębnach i widzimy, jakie muzyczne krajobrazy się przed nami otwierają.

Jestem przekonany, że czytanie nut i granie swobodnie nie są przeciwieństwami, lecz raczej się uzupełniają i wzbogacają. Dla mnie kluczem jest harmonia obu tych aspektów. Czytanie nut czerpię z inspiracji do odkrywania nowych idei i technik, które następnie mogę zgłębiać i rozwijać w mojej grze swobodnej.

Moje podejście do ćwiczeń jest tego przykładem. Często zaczynam od nauki i zapamiętania ćwiczenia z nut. Kiedy już zrozumiem nuty, odpuszczam je i próbuję grać ćwiczenie swobodnie z pamięci. Ten proces wyostrza moją pamięć, wzmacnia wyobraźnię rytmiczną i daje mi poczucie wolności i kontroli nad tym, czego się nauczyłem.

Kolejną zaletą umiejętności czytania nut jest możliwość uchwycenia i podzielenia się pomysłami muzycznymi. W młodości często miałem problem z tym, że godzinami pracowaliśmy nad pomysłami na próbach zespołu, tylko po to, by zapomnieć o nich na kolejnej próbie. Umiejętność czytania nut pomagała nam wtedy uchwycić te ulotne chwile kreatywności i rozwinąć je później.

W muzyce profesjonalnej czytanie nut jest niezbędne. Oszczędza czas i stres oraz umożliwia płynną współpracę między muzykami. Wyobraź sobie orkiestrę próbującą przećwiczyć złożony utwór symfoniczny bez nut!

Ostatecznie chodzi o to, aby muzyka pisana i improwizacja nie były od siebie oddzielone. Powinny być dwiema stronami tej samej monety, dwoma wyrazami tej samej muzycznej pasji.